ความประมาทเกิดจากลูกจ้างของผู้เอาประกันภัย ผู้รับประกันภัยต้องรับผิดด้วย

ความประมาทเกิดจากลูกจ้างของผู้เอาประกันภัย ผู้รับประกันภัยต้องรับผิดด้วย

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2648/2524

คำพิพากษาย่อสั้น
     ความวินาศภัยได้เกิดขึ้นเพราะความประมาทของจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 2 กระทำไปในทางการที่จ้างจึงถือไม่ได้ว่าเหตุเกิดขึ้นเพราะความประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงของจำเลยที่ 2 ผู้เอาประกันภัยจำเลยที่ 3 ผู้รับประกันภัยค้ำจุนต้องร่วมรับผิดด้วย

คำพิพากษาย่อยาว
    โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้รับประกันภัยค้ำจุนรถยนต์หมายเลขทะเบียน ก.ท.ฟ-2317 ของนายจุล จำเลยที่ 2 เป็นเจ้าของรถยนต์บรรทุกหมายเลขทะเบียน ก.ท.ฟ.-9265 และเป็นนายจ้างของจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 3 เป็นผู้รับประกันภัยค้ำจุนรถของจำเลยที่ 2 จำเลยที่ 1 ขับรถของจำเลยที่ 2 คันดังกล่าวไปตามทางการที่จ้างด้วยความประมาทเป็นเหตุให้ชนรถยนต์คันหมายเลขทะเบียน ก.ท.ฟ 2317 ได้รับความเสียหาย โจทก์ได้จ่ายค่าเสียหายจำนวนดังกล่าวให้แก่นายจุลไปแล้ว จึงขอสวมสิทธิเรียกค่าเสียหายดังกล่าวจากจำเลยทั้งสาม พร้อมทั้งดอกเบี้ย
     ระหว่างส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้อง โจทก์ถูกศาลสั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์เข้าดำเนินคดีแทนโจทก์
     จำเลยที่ 1 ขาดนัดยื่นคำให้การ
     จำเลยที่ 2 ให้การต่อสู้คดีหลายประการ
     จำเลยที่ 3 ให้การว่า เหตุที่เกิดเป็นเพราะความประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงของจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นลูกจ้างหรือตัวแทนของจำเลยที่ 2 จำเลยที่ 3 จึงหลุดพ้นความรับผิดตามสัญญาประกันภัย
     ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้เงินแก่โจทก์
เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์และจำเลยที่ 3 อุทธรณ์
     ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
     จำเลยที่ 3 ฎีกา
     ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อที่จำเลยที่ 3 ฎีกาว่าเหตุที่รถชนกันเป็นเพราะความประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงของจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นตัวแทนของจำเลยที่ 2 จำเลยที่ 3 จึงไม่ต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 2 ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 879 วรรคแรก นั้น เห็นว่า จำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นผู้เอาประกันภัยจะต้องร่วมรับผิดในผลแห่งละเมิดซึ่งจำเลยที่ 1 ผู้เป็นลูกจ้างกระทำไปในทางการที่จ้าง โจทก์ซึ่งเป็นบุคคลผู้ต้องเสียหายจึงชอบที่จะได้รับค่าสินไหมทดแทนจากจำเลยที่ 3 ซึ่งเป็นผู้รับประกันภัยตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 887 จำเลยที่ 3 จะไม่ต้องใช้ค่าสินไหมทดแทนเฉพาะในกรณีที่จำเลยที่ 2 ไม่ต้องรับผิดชอบเท่านั้น ทั้งความวินาศภัยได้เกิดขึ้นเพราะความประมาทของจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 2 จึงถือไม่ได้ว่าเหตุได้เกิดขึ้นเพราะความประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงของจำเลยที่ 2 ผู้เอาประกันภัยกรณีไม่ต้องด้วยมาตรา 879 วรรคแรก
พิพากษายืน

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 227
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 879
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 887

ผู้พิพากษา
อาจ ปัญญาดิลก
จังหวัด แสงแข
ไพศาล สว่างเนตร

แหล่งที่มา: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ติดต่อทีมงานทนายอ้อได้ที่ ⬇️

Facebook        :https://www.facebook.com/share/1Bb1gYBdZc/?mibextid=wwXIfr

Tiktok               :https://www.tiktok.com/@lawyeraor

 Line                  :https://line.me/ti/p/NBw5dNkeFt

 เบอร์โทรศัพท์   : 081-755-5585 , 065-701-1441

 Website           :https://www.lawyer-aor.com/